Vandaag is bekendgemaakt dat Zaïre Krieger in opdracht van Stichting CPNB dit jaar het Regenbooggedicht heeft geschreven. De bekende spokenwordartiest volgt daarmee als vijfde Regenboogdichter op Babeth Fonchie Fotchind, Valentijn Hoogenkamp, Rachel Rumai Diaz en Renée Luth. Het gedicht is een jaarlijkse poëtische noot in het kader van Pride Amsterdam en markeert de start van een zomer met Regenbooginitiatieven die in het boekenveld georganiseerd worden.
Vanavond zal Zaïre Krieger het Regenbooggedicht voordragen in De Nieuwe Kerk Amsterdam als onderdeel van een gezamenlijke pride-ceremonie. Deze bestaat uit de opening van de tentoonstelling Queer Amsterdam, de roze stad, de Walk of Pride, de Pride Talk en de officiële openingsceremonie van WorldPride 2026. Morgen is Krieger te gast bij De rode draad op NPO Radio 1 om voor te dragen en verder te spreken over haar gedicht en aanverwante thematiek. Het gedicht wordt verspreid via sociale media en staat samen met een persoonlijk interview in het zomernummer van Nederlands grootste queer magazine Winq, dat op 17 juli verschijnt.
Voor haar Regenbooggedicht haalt de spokenwordartiest nadrukkelijk inspiratie uit het geloof, dat voor haar staat voor onbegrensde liefde: ‘Ik heb me laten inspireren door de creatie van de regenboog als queer symbool, mijn christelijke opvoeding en associatie met de regenboog, en de spiritualiteit omtrent queer zijn. Ik heb er tot de laatste snik aan gewerkt, omdat ik er echt heel veel kennis in wilde stoppen.’
Zaïre Krieger
Zaïre Krieger (1995) is afgestudeerd in internationaal en Europees recht. Ze is spokenwordartiest en schreef als journalist voor onder andere OneWorld, Dipsaus en de VARAgids. Haar poëzie is te horen geweest in het Van Gogh Museum, TEDxAmsterdamWomen, tijdens Het Amsterdam Diner en in Carré bij Keti Koti in Concert en ze is de winnares van een SPOKEN Award. Haar werk verscheen eerder in De goede immigrant (2020, Uitgeverij Pluim), een bundeling samengesteld door Dipsaus Podcast, en De plaats die je paradijs noemt (Meulenhoff). Ook vertaalde ze het werk van Amanda Gorman naar het Nederlands. Eerder dit jaar verscheen haar debuutbundel Chameleon (Meulenhoff).
Regenbooginitiatieven
Op 15 juli worden de genomineerden bekendgemaakt van de Hebban • Winq Regenboogprijs, de publieksjuryprijs van lezerscommunity Hebban en Winq voor het Nederlandstalige queerboek met de meeste impact op de queercommunity. Twee weken later, op 30 juli, wordt de winnaar onthuld. Deze winnaar staat op 1 augustus ook op de Boekenboot die namens het boekenveld meevaart tijdens de Canal Parade. Met de boot wordt aandacht gevraagd voor de groeiende druk op queer boeken en wordt de kracht van deze verhalen gevierd.
Het hele jaar door dichters
De CPNB geeft poëzie het hele jaar een podium bij haar verschillende campagnes. Hiermee wordt een groot en divers publiek bereikt, zodat ook de lezers die normaal minder snel met poëzie in aanraking komen, de kracht van de dichtkunst leren kennen. De CPNB wordt daarbij ondersteund door het Van Beuningen/Peterich-fonds.
Het Regenbooggedicht 2026
daar waar het water het licht ontmoet
daar waar een god de stralen boog
tot regen kleuren droog
onze afspraak
dat er nooit weer een zondvloed zou zijn
de mens was immers zelf veel beter in
vernietigen
en dan vooral door patriarchale versjes
waar mannen maken
en vrouwen aan zijn zij staan,
alsof haar ribben niet voor zijn bestaan breken.
en dan vooral door witte illusies
waar normaal een kader is
de westerse wurging van willen en nemen
die homofobie heeft geëxporteerd
en toen zijn hand verborg
de gehele wereld zindert nog na van
ontworteling
want sinds vanouds zijn wij de poortwachters, die de diepere realiteit van mens-zijn brachten. Deze multidimensionaliteit, dit prisma van fluïditeit, omdat zij die op grenzen leven grenzeloos zijn. Het confronteert iedereen met zijn eigen hoeken en gangen, waar controle en angst niet kunnen komen. Het brengt ons oog in oog met de natuur, waar om te overleven meerdere waarheden moeten stromen.
en er zijn duizenden zondvloeden
elke dag
achter gesloten deuren
zeeën van tranen die de zon nog moet vinden
omdat men geen diversiteit
maar conversie wilde.
een omgekeerde roze driehoek
werd ooit een stoet van stralen
waar de regen de zon ontmoette
onze afspraak
dat wij ons nooit meer zullen laten losmaken
van de natuur.
dat we alle tranen zullen dragen
dat ons water dikker zal blijven dan bloed
om zo iedereen te herinneren aan het land,
de zon, het water,
wat voor niets opkomt en ons verwarmt
om zo iedereen terug te brengen naar diens
oorsprong.
