Janneke Krommendijk werkte ruim 46 jaar in de bibliotheekwereld. 25 jaar als assistent-bibliothecaresse bij de bibliotheek Almelo en daarna 22 jaar als mediathecaris op CCG Reggesteyn in Nijverdal. Ze vindt het eeuwig zonde als kennis verloren gaat…
Columnisten / bloggers schrijven op persoonlijke titel en weerspiegelen niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de redactie.
Het was zo’n typische ochtend dat alles tegen leek te zitten, niets wilde lukken. Ja, dat heb je soms. Over op iets anders, gedachten op nul. Boodschappen doen bij de groenteboer, dat voelt als een uitstapje. Daarna, hoe kan het anders, naar de bibliotheek. De reservering die voor mij binnen is gekomen ophalen, even door de kranten bladeren en ….
In de Volkskrant (30 januari) lees ik over de bibliotheek. Hoe belangrijk het is dat de bibliotheek steeds meer het middelpunt van de samenleving vormt en dat kan ik beamen, alleen al door de gebeurtenissen tijdens mijn bezoekje van deze vrijdagochtend. Want wat gebeurde er? Er kwamen twee dames binnen. Twee vriendinnen waarvan het duidelijk was dat de een beiden niet uit Nederland kwam, maar wel een beetje Nederlands sprak. Tja vriendinnen geworden vele jaren geleden tijdens een stage waarbij ze elkaar leerden kennen. Er werden enthousiast foto’s van de boekopstellingen gemaakt en zo raakten we in gesprek.
Uit Finland kwam ze, voor mij de vakantiebestemming van een paar jaar geleden, in de vakliteratuur het land dat we kennen als het gaat om onderwijsvernieuwing. Hoe anders is het onderwijssysteem daar dan bij ons en daar wilde ik eigenlijk meer over weten. Wat kon deze mevrouw mij vertellen over het lezen door de jeugd? Interessant is voor mij natuurlijk de hydride schakel, tussen de bibliotheek en de bibliotheek op school of de mediatheek in het Voortgezet Onderwijs. Ik vertelde over de bibliotheken in Nederland, dat ook al bezoek je een dorpsbibliotheek (zoals die waar ik lid van ben) de dienstverlening net zo uitgebreid is als van een grote bibliotheek in de stad. Ik moet soms wat langer wachten op een reservering omdat bij ons niet alles direct voor handen is. Maar wat geeft dat? Als je het materiaal maar ter beschikking krijgt. Eerlijk gezegd, duurt wachten op een reservering of aanvrage me wel eens wat lang, maar dat is misschien een onderwerp voor een volgende column.
Het gesprek was bijzonder, gaandeweg ging het over naar het verliezen van een partner, hoe verschrikkelijk het alleen voelen je kan beklemmen. Uit die eenzaamheid loskomen, dat daar zelfs de bibliotheek bij kan helpen. Hoe? Denk aan de activiteiten die worden georganiseerd, aan de verschillende clubs die in de bibliotheek samenkomen, je bent welkom om deel te nemen. Cursussen volgen via SeniorWeb is een mogelijkheid. En natuurlijk heeft de bibliotheek informatie over om rouwverwerking. Boeken als romans, gedichten en informatieve uitgaven. Weer kunnen en willen deelnemen aan de maatschappij, invulling geven aan het leven. Daar gaat het om. Met een hoofd vol ideeën gingen de dames terug naar hun vakantieadres, al vertrouwden ze me toe eerst langs de bakker te gaan, voor iets lekkers.
Kans om de krant weer op te slaan, die kwam niet. Een bekende schoof naast mij aan tafel. Beiden zijn we actief in het verenigingsleven. Elkaar kennen en begrijpen, betekent samenwerken achter de schermen. Weer een interessant gesprek met nieuwe ideeën over mogelijkheden in 2027. En die zijn er gelukkig volop.
Daarna ging ik met een heel ander idee naar huis. Niet dat er die dag één was zoals dertien in een dozijn, het liep anders dan ik had kunnen verwachten. Dat gaf zoveel voldoening dat ik naar huis ging zonder mijn klaarstaande reservering mee te nemen. Dat kan gebeuren. De tijd ging op aan netwerken. Misschien was dit wel de bedoeling van het bewuste artikel in de Volkskrant, laten zien hoe belangrijk de rol ven de bibliotheek in de samenleving is. En die is groter dan ik hierboven beschrijf. De definitie die ik, lang geleden als leerling-assistent bibliothecaris in 1974 in mijn hoofd moest stampen is nog actueel. “De bibliotheek is representatief voor het gehele culturele veld…”.
